Shonishin-instrumenten: zanshin, Yoneyama en enshin

Shonishin (小児鍼) is de Japanse kinderacupunctuur: een zeer lichte contacttechniek zonder insertie, waarbij de huid met speciale instrumenten wordt gewreven, aangedrukt of zachtjes beklopt. Het is tussen de Edo- en de Meijiperiode in Osaka ontwikkeld en populair geworden; de eerste gedocumenteerde vermeldingen dateren uit de 18e eeuw.

Het behandelen van kinderen leert u in een aparte opleiding. Stephen Birch, academisch decaan van de EBTA, schreef er een handboek over: Shonishin: Japanese Pediatric Acupuncture (Thieme, 2e druk, 2016).

Zanshin

De naam komt van 鑱鍼, de eerste van de negen klassieke naalden uit de Lingshu, die voor zeer oppervlakkige incisies werd gebruikt. In shonishin staat de naam juist voor instrumenten die de huid niet doorprikken. De twee gangbare typen zijn het plectrumtype (bachi) en het trompettype (rappa).

Mijn zanshin is van het trompettype: een kegel van 110 mm, met een bovenopening van 13 mm en een onderopening van 3 mm, in zilver of koper. Ik maak ook een standaard zanshin voor shonishin, in zilver.

Yoneyama

De Yoneyama (米山式小児鍼, ‘Yoneyama-stijl’) is een klein, plat instrument, driehoekig of in de vorm van een ginkgoblad, traditioneel van koper en ook van zilver. Hij wordt niet ingestoken, maar gebruikt om langs de meridianen over de huid te wrijven en om zachtjes te tikken. Ik maak hem in zilver, in twee maten: 35 × 20 × 3 mm en 40 × 30 × 4 mm.

Enshin

De enshin is nog een van de negen klassieke naalden: een staafje met een bolvormig uiteinde om over de huid te strijken, te wrijven of erop te drukken, zonder insertie. Hij wordt ook bij shonishin gebruikt. Ik maak vier maten in zilver, met een bol van 9,5 tot 16 mm, en een model dat u tussen de vingers houdt.

Maten en prijzen

De maten van de trompetzanshin en de enshin staan in de catalogus. Over de teishin is er een aparte gids.